ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

Πολύ παλιά προβλήματα σε μια σχετικά νέα οργάνωση

 

Η κρίση στην ΚΟΕ δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Αλλά και για τους παρατηρητές από κάποια απόσταση των εξελίξεων στην αριστερά, υπήρχαν κάποια εξωτερικά σημάδια, όπως αντιφατικές τοποθετήσεις και κινήσεις της ΚΟΕ (μέσα – έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ, συμμετοχή στο Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής με σχεδιασμούς παράλληλους ή και ανταγωνιστικούς προς τον ΣΥΡΙΖΑ…) που υπαινίσσονταν εσωτερικές ανισορροπίες στην αποσαφήνιση της πολιτικής «γραμμής».
Ωστόσο, εκείνο που και οι μεν και οι δε δεν μπορούσαν να προβλέψουν, ήταν η έκταση, το βάθος και κυρίως η μορφή με την οποία εκδηλώθηκε η κρίση. Δηλαδή με το τυπικό της διχαστικής αντιπαράθεσης, με όλους τους κινδύνους που εμπεριέχει.
Για την κρίση αυτή δε μας επιτρέπεται να μιλήσουμε μ’ ένα τρόπο που θα μπορούσε να θεωρηθεί εμπλοκή στα εσωτερικά της ΚΟΕ, αλλά δεν μπορούμε και να μιλήσουμε σαν αδιάφοροι τρίτοι, καθώς εκτυλίσσεται στη γειτονιά μας, της αριστεράς, και σε μια συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, και συνεπώς μας αφορά όχι μόνο συναισθηματικά ή δημοσιογραφικά.

Κατηγορίες για φραξιονισμό

Η πρώτη δημόσια εμφάνιση της κρίσης στην ΚΟΕ έγινε στις 16 Ιανουαρίου με την κυκλοφορία ενός κειμένου από την πλευρά των δώδεκα μελών* του καθοδηγητικού οργάνου της οργάνωσης, τα οποία η πλειοψηφία του τα είχε καθαιρέσει πρόσφατα με την κατηγορία της φραξιονιστικής δράσης, που αποσκοπούσε στη διάλυση της ΚΟΕ [το καθοδηγητικό όργανο της ΚΟΕ, με απόφασή του που δόθηκε στη δημοσιότητα (19/1), σημειώνει ότι –οι καθαιρεθέντες– «είδαν την υπόθεση της κομμουνιστικής οργάνωσης ως τελειωμένη υπόθεση», ότι θεωρούσαν την «ΚΟΕ τελειωμένη υπόθεση» και «φαντασιώνονταν τη δημιουργία ανεξάρτητου αριστερού κέντρου, στο οποίο θα συμμετείχαν μέσα από διαχωρισμένη μερίδα της ΚΟΕ». Σύμφωνα με την πλειοψηφία του οργάνου, η εξέλιξη αυτή τούς έβαλε «σε τροχιά οικειοθελούς αποσύνδεσης από την ΚΟΕ»].
Σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνει η απόφαση αυτή, η κρίση της ΚΟΕ οφείλεται στη «συνεχή υπονομευτική πρακτική ομάδας μελών», που αντέδρασαν συστηματικά στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της οργάνωσης και διατηρούσαν «συστηματικές επαφές με μια σειρά παράγοντες της αριστεράς από άλλα κόμματα και οργανώσεις και ανένταχτους, επαφές που κρατούνταν μυστικές από την υπόλοιπη οργάνωση». Με σκοπό «όταν θα είχαν διαμορφωθεί οι κατάλληλες συνθήκες», να προχωρήσουν μαζί με «άλλες δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής κυρίως αριστεράς (…) σε προσυμφωνημένο πείραμα συμπόρευσης».

Υπαρκτές διαφορές

Πίσω, όμως, από τον τονισμό αυτής της οργανωτίστικης επιχειρηματολογίας περί φραξιονισμού, διακρίνονται, και μέσα στο κείμενο της απόφασης του καθοδηγητικού οργάνου, στοιχεία ουσιαστικών διαφορών για την πολιτική της ΚΟΕ, τις επιλογές στον τομέα των συνεργασιών και για την προοπτική της οργάνωσης.
Η απόφαση της πλειοψηφίας υπερασπίζεται τη γραμμή για την «ανατροπή του πολιτικού συστήματος και τη μεταπολίτευση του λαού», ενώ οι 12 που καθαιρέθηκαν, με κείμενο που απευθύνουν στα μέλη της ΚΟΕ, υποστηρίζουν ότι η γραμμή αυτή ευνοεί τη «διολίσθηση της ΚΟΕ σε απολίτικες ή και φιλοσοσιαλδημοκρατικές θέσεις» καθιστώντας την «ουραγό και κομπάρσο στις επανεκκινήσεις του ΣΥΡΙΖΑ ή στα παντρέματά του με την υπό εκκόλαψη κεντροαριστερά (Κοτζιάς κ.λπ.)», αντί «να προπαγανδίζει και προωθεί την ιδέα μιας νέας διαφορετικής αριστερής μετωπικής συγκρότησης».
Να επισημάνουμε εδώ ότι ίσως σ’ αυτό το σημείο βρίσκεται η βασική διαφορά ως προς την πολιτική γραμμή της ΚΟΕ, καθώς η επίσημη πολιτική της οργάνωσης επικρίνεται από τους «δώδεκα», γιατί «οδηγεί αμαχητί στη διολίσθηση στη νέα υπό διαμόρφωση κεντροαριστερά», ενδεχόμενο που γενικά αποτελεί υπαρκτό κίνδυνο για την Αριστερά.
Οι «δώδεκα», επίσης, κατηγορούν την πλειοψηφία πως μετατοπίστηκε χωρίς εξηγήσεις από τη θέση ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ είναι νεκρό σχήμα και η επανεκκίνηση προεκλογική κίνηση» και εγκατέλειψε την επιδίωξη δημιουργίας «πολιτικού και κοινωνικού μετώπου» με τις δυνάμεις της αριστεράς, απέναντι στις οποίες στέκεται με «μια γενικόλογη απαξία, που επί της ουσίας οδηγεί σε απραξία». Ενώ γι’ αυτούς υπάρχει ακόμη και ζήτημα «μετασχηματισμών στην κομμουνιστική αριστερά, που έχει τεθεί και ιστορικά από την άποψη των δρώντων υποκειμένων».
Σημειώνουν πάντως ότι, από κάποια στιγμή και μετά, το να μιλάει κάποιος για τα ζητήματα αυτά μέσα στην ΚΟΕ εθεωρείτο απόδειξη διαλυτικής πρόθεσης. Και αναρωτιούνται αν τελικά «είναι απαγορευμένη μια τέτοια συζήτηση» και αν κατά τη γνώμη της πλειοψηφίας «ο κομμουνιστικός φορέας του 21ου αιώνα θα είναι η ΚΟΕ και η γραμμική της ανάπτυξη».

Ζητήματα δημοκρατικής λειτουργίας

Στις αιτιάσεις της πλειοψηφίας για συγκρότηση φράξιας οι δώδεκα που καθαιρέθηκαν απαντούν εγείροντας ζητήματα δημοκρατικής λειτουργίας. Διαμαρτύρονται γιατί καθαιρέθηκαν «χωρίς να τους δοθεί καν η δυνατότητα λογοδοσίας μέσα στο όργανο», ενώ τονίζουν ότι για τις διαφορετικές απόψεις που καταγγέλλονται ως φραξιονιστικές «δεν επιτράπηκε ποτέ, δεν δόθηκε χώρος και χρόνος για να γίνει συζήτηση στο εσωτερικό της οργάνωσης». Αντίθετα, τονίζουν, τη στιγμή που «για πρώτη φορά στην ιστορία της ΚΟΕ αναπτύχθηκαν διαφορετικές απόψεις στην καθοδήγηση», «συνεχίστηκε ένα από τα βασικά κουσούρια του καθοδηγητικού οργάνου, από ιδρύσεως ΚΟΕ, που είναι να εισηγείται ένας και οι υπόλοιποι να συμφωνούν».
Δέχονται, όμως, ότι, για να αντιμετωπίσουν «μια ανώμαλη εσωκομματική κατάσταση», επέλεξαν να «κατακτήσουν το δικαίωμα να γίνει συζήτηση και να πούνε την άποψή τους». Από εκεί «γεννήθηκε δύο και πλέον μήνες μετά η ομαδοποίηση και η λίστα μιας μικρής ομάδας μελών». Αλλά, συνεχίζουν, «το ερώτημα παραμένει: ποιος και τι ώθησε στην ομαδοποίηση;»

Δηλώσεις ρήξης

Στις ενστάσεις αυτές η απόφαση του καθοδηγητικού οργάνου που δόθηκε στη δημοσιότητα, απαντάει με την υπόσχεση συνεδρίου: «Οδεύουμε άμεσα σε συνέδριο». Στη διάρκεια του συνεδρίου αυτού, ωστόσο, τα καθαιρεθέντα στελέχη δεν φαίνεται να έχουν θέση, καθώς η απόφαση χαρακτηρίζει τη στάση τους «τροχιά οικειοθελούς αποσύνδεσης από την ΚΟΕ» [θυμίζοντας τα δικά μας «ανανεωτικά» «έθεσαν εαυτόν εκτός οργάνωσης»]. Και ταυτόχρονα τονίζει ότι «παρά το δρόμο που [εκείνοι] επέλεξαν, η ΚΟΕ θα συνεχίσει να υπάρχει μέσα από αυτούς που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι [η ΚΟΕ] έχει να προσφέρει στο λαό, στο λαϊκό κίνημα, στην Αριστερά, στην υπόθεση του κομμουνιστικού κινήματος», επιχειρώντας έτσι να καθορίσει εκ των προτέρων το πλαίσιο συμμετοχής, τη στιγμή που η μειοψηφία το θέτει υπό συζήτηση.
Στην ίδια κατεύθυνση φαίνεται να οδηγεί και η επισήμανση της απόφασης «καλούμε τα μέλη αυτά να αναγνωρίσουν το λάθος τους», καθώς και η κατηγορηματική δήλωση ότι «το καθοδηγητικό όργανο της ΚΟΕ διαχωρίζεται πολιτικά από τα συγκεκριμένα μέλη και θεωρεί αδύνατη τη συνύπαρξη μαζί τους».
Σαν κατακλείδα, μάλιστα, παρατίθεται η διαπίστωση που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση, ότι τα στοιχεία [για τη φραξιονιστική δράση] «είναι συντριπτικά ως προς την αποδεικτική ισχύ και τίθενται υπόψη των μελών μόνο γι’ αυτό το σκοπό: για να μην υπάρχει, δηλαδή, καμιά αμφιβολία για το τι ακριβώς έγινε».
Ίσως αυτά τα δεδομένα είναι που κάνουν τους δώδεκα καθαιρεμένους να εκτιμούν ότι «δεν υπάρχει θέληση για ενωτικό και πολιτικό συνέδριο».

Χ. Γεωργούλας

* Τα δώδεκα μέλη του καθοδηγητικού οργάνου που καθαιρέθηκαν (και υπογράφουν το κείμενο «Η απάντησή μας για την κρίση στην ΚΟΕ») είναι: Γαλάνης Νίκος, Βαρούνης Τάσος, Κατσούλας Χρήστος, Κόγκας Σπύρος, Κουτσιανάς Πάνος, Κουτσιανάς Παντελής, Κωστόπουλος Κώστας, Μητροπουλος Δημήτρης, Παπαποστόλου Αποστόλης, Τριανταφυλλόπουλος Γιώργος, Χαραλαμπίδης Αποστόλης, Χατζηνάκης Βασίλης.

 

Η πικρή εμπειρία των διχασμών

 

Η πλούσια αρνητική εμπειρία από διαιρετικές διαδικασίες στην Αριστερά, θα έπρεπε να μας είχε διδάξει όλους ότι ακόμη και το «τυπικό» της έχει σημασία για την εξέλιξή της και για τα ίχνη που αφήνει πίσω της.
Η ένταση της πολιτικής σύγκρουσης και η οξύτητα της στιγμής της ρήξης μπορεί να εξηγούν πολλά πράγματα, αλλά δεν δικαιολογούν την απολυτότητα στις διατυπώσεις και την προσφυγή σε στερεότυπα που στοχεύουν στη διέγερση του ένστικτου πολιτικής αυτοσυντήρησης, αλλά συχνά υποβαθμίζουν τη σημασία της δημοκρατικής λειτουργίας.
Γιατί άραγε θα πρέπει η άλλη πλευρά να είναι η «κακή», εκείνη που συνωμοτεί, που θέλει το κακό της οργάνωσης, εκείνη που πρέπει να εξοβελιστεί με κάθε πολιτικό, ιδεολογικό τίμημα, ακόμα και συναισθηματικό, ψυχικό; Δεν μπορεί να φτάνει κάποτε η στιγμή που ένας πολιτικός οργανισμός δεν γίνεται, –ή νομίζει ότι δεν γίνεται– να συνεχίσει ενιαίος; Γιατί θα πρέπει ο χωρισμός να γίνει με τέτοια ένταση και τόση οξύτητα, που να εμποδίζει τη συνάντηση των «αντιπάλων» σε μια ενωτική διαδικασία, σήμερα ή αύριο, που σκοπό έχει τη συσπείρωση ευρύτερων δυνάμεων της αριστεράς για την ενίσχυση του πόλου της ανατροπής, αλλά και την υπέρβαση;

 

ΠΕΡΙ ΜΕΤΩΠΟΥ ΚΑΙ ΣΥΡΙΖΑ

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι παρότι στην αντιπαράθεση αυτή μπαίνουν στο τραπέζι σχεδόν όλα τα βασικά πολιτικά ζητήματα, δεν γίνεται ουσιώδης αναφορά στην απόφαση της ΚΟΕ για συγκρότηση και συμμετοχή στο Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης, ούτε και απόπειρα κάποιου είδους σχετικού απολογισμού.
Έμμεσα μόνο, το κείμενο των «δώδεκα» αναφέρεται σε «αποτυχία της Ελεύθερης Αττικής», του συνδυασμού που είχε επικεφαλής τον Αλέκο Αλαβάνο και συσπείρωνε δυνάμεις του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης στις περιφερειακές εκλογές. Έμμεσα, πάλι, τίθεται το ζήτημα με το ερώτημα: «Γιατί ακόμα και το ευρύτερο μέτωπο, με αμφιλεγόμενες “πατριωτικές” δυνάμεις (Μίκης, Κοτζιάς, Πασοκογενείς κ.ο.κ.) δεν περπατά;»
Στο κείμενο της απόφασης του καθοδηγητικού οργάνου της ΚΟΕ δεν γίνεται ούτε έμμεση αναφορά σ’ αυτά τα ζητήματα. Επίσης, δεν απαντάται οποιαδήποτε αναφορά στον ΣΥΡΙΖΑ, παρά το γεγονός ότι το κείμενο των «δώδεκα» δίνει πολλές και ποικίλες αφορμές για μια απάντηση στις κατηγορίες που απευθύνονται στην πλειοψηφία του οργάνου για την επιλογή της ΚΟΕ να συμμετάσχει –με τον τρόπο της– στην επανεκκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Πάντως, οι υπαινιγμοί που περιέχονται σχετικά μ’ αυτό το θέμα, αφήνουν να διαφανεί ότι η συνολική εκτίμηση της ΚΟΕ για τη συμμετοχή στον ΣΥΡΙΖΑ είναι θετική, τουλάχιστον από την άποψη ότι ευνόησε την προβολή της στην κεντρική πολιτική σκηνή και την οργανωτική ανάπτυξή της.

Πηγή: epohi.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: